• BIST 86.506
  • Altın 250,391
  • Dolar 6,0489
  • Euro 6,7755
  • Siirt 23 °C

Erciş ve Midyat il olacak mı ne zaman il olacak ?

Erciş ve Midyat il olacak mı ne zaman il olacak ?
Bazı gazetelerde Şırnak ve Hakkari il merkezlerinin idari olarak Cizre ve Yüksekova'ya taşınarak isimlerinin değiştirilmesinin yanında, Erciş'in Van'dan, Midyat'ın da Mardin'den ayrılarak il yapılması planlandığı ileri sürülmüştü.Bu iddialardan sonra bügü

Bazı gazetelerde Şırnak ve Hakkari il merkezlerinin idari olarak Cizre ve Yüksekova'ya taşınarak isimlerinin değiştirilmesinin yanında, Erciş'in Van'dan, Midyat'ın da Mardin'den ayrılarak il yapılması planlandığı ileri sürülmüştü.Bu iddialardan sonra bügün flaş bir geişme yaşandı. Hakkari’nin il satatüsünden çıkarılıp, yerine Yüksekova’nın il olması için Meclis'e sunulan tasarı, kent merkezi ve Yüksekova’da büyük yankı uyandırdı. Tasarı Hakkari’de büyük üzüntüye neden olurken, Yüksekova’da sevinçle karşılandı.Erciş il olacak mı bu konuda açıklama yok ama biz haber sitesi olarak ilçenin bulunduğu konumu sizler için haberleştirdik.Bu konuda açıklama geldiği anda da sitemizde yer alacak.

TARİHİ

Erciş’in de içinde bulunduğu Van Gölü havzasının geçmişi tarih öncesi dönemlere kadar inmektedir. Bölgede Neolitik yerleşmeler konusunda bilgi olmamasına rağmen Tilkitepe Höyüğü, Edremit, Kalecik, Dilkaya ve Ernis mezarlarındaki buluntularda Kalkolitik yerleşim izleri görülmektedir. Dilkaya Höyüğü buluntularında Erken Hurri kültürünün (M.Ö 3000) bölgede etkili olduğu bilinmektedir.

Erciş’in bilinen ilk resmi tarihi Urartularla (MÖ900-600) başlar. Arap kaynaklarında geçen Arciş adının Urartu Kralı Argişti’den geldiği ve dolayısı ile Erciş’in Urartular tarafından kurulduğu belirtilmektedir. Urartu Krallığı´nın batı yolu olan ve Erciş´ten başlayıp Muş-Bingöl üzerinden Malatya´ya uzanan yol Erciş’in Urartu tarihinde önemini artırmıştır. Hatta bu yolu kontrol altında tutmak, güvenliğini sağlamak için yol boyunca birçok güvenlik ve konaklama istasyonları yapılmıştır. Erciş’in çeşitli yerlerinde bulunan çivi yazılı kitabelerden anlaşıldığı kadarıyla Urartu Kralları Argişti ve Menua döneminde Erciş’in imar edildiği, Tetuma adında bir şehir kurulduğu ve imar edilen bu şehirde tarıma büyük önem verilerek sulama kanallarının yapıldığı bilinmektedir.

Urartulardan sonra sırasıyla Med, Pers, Roma ve Bizans egemenliğine giren bölge 640 yılında Hz.Ömer’in komutanlarından İyaz Bin Gonem tarafından İslam topraklarına katılır. Daha sonra tekrar Bizans İmparatorluğunun eline geçen Erciş, bir müddet Emevi ve Abbasilerin hâkimiyetinde kalır. IX. yüzyıldan itibaren Vasburakan ve Bağretlı gibi mahalli krallıkların hâkimiyetine girer. Yöreye ilk Türk akınları 1054 yılında bizzat Tuğrul Bey ‘in kumanda ettiği büyük ordu ile başlar ve Muradiye ( Bargiri ) ile Erciş feth edilir. Daha sonra Erciş, 1071 Malazgirt Zaferi ile Selçuklu topraklarına katılır.

Selçuklu Sultanı Muhammed Tapar, 1100 yılında Diyarbakır Mervanileri Emirlerinin elinde bulunan Ahlat ve yöresini Selçuklu emirlerinden Sökmen’e vermiş ve 1100 yılından itibaren tarihte Sökmenler veya Ahlatşahlar adıyla anılacak bir beylik Erciş’inde içinde bulunduğu geniş bir alanda kurulmuştur. Uzun bir süre Ahlatşahlar elinde bulunan Erciş bu dönemde önemini artırır. Şehir, gerek coğrafi konumundan, gerekse ününden dolayı sürekli akınlara maruz kalır. Bu akınlar sırasında Erciş, tamamen yakılıp yıkılır. 1208 de bu saldırılardan birisi olan Gürcü saldırısı gerçekleşir ve şehir yağmalanarak halk kılıçtan geçirilir.

Daha sonra İlhanlılar ve Celayırlıların hâkimiyetine giren Erciş, özellikle İlhanlıların hâkimiyeti sırasında büyük ün kazanmıştır. Ayrıca Tebriz’den Erzurum’a giden ticaret yolunun buradan geçmesi, şehrin isminin yayılması ve şehrin gelişmesine neden olur.

Erciş asıl önemine XIV. Yüzyılda Karakoyunlularla (1365-1469) kavuşur. Erciş merkez olmak üzere kurulan devletin kurucusu Bayram Hoca’dır.

Koyunlular (1351–1469); İlhanlılar (İran Moğolları)’ın yıkılmasından sonra Türkmen boy ve oymaklarının bir araya gelerek teşkil ettikleri siyasî birliğin ve bunların XIV. yüzyılın ikinci yarısında Doğu Anadolu ve Azerbaycan’da kurdukları devletin adıdır, Karakoyunlular’ın Moğol istilâsı ve İlhanlılar devrinden önceki durumları hakkında hiçbir bilgi mevcut değildir. Kaynakların rivayetinden, Koyunlular devletini teşkil eden boy ve oymakların Moğol istilâsı (1220–1221 ve takip eden yıllar) neticesinde Türkistan’dan İran’a ve sonra Doğu Anadolu’ya geldikleri, Musul-Van Gölü çevresi ile Erzurum bölgelerinde geleneksel yaylak-kı��lak hayatlarına devam ettikleri anlaşılmaktadır.

Karakoyunlu Türkmenleri Reisi Bayram Hoca, İlhanlı Devleti’nin yıkılmasından (1336) sonra Azerbaycan ve Doğu Anadolu’daki siyasî otorite boşluğundan faydalanarak faaliyetlerini artırır.(778/1376). Musul’dan başka, Sürmeli-Çukuru (bugünkü Iğdır vilâyeti arazisi) ve Nahçıvan havalisini ele geçirir. Erzurum, Avnik, Hasan-Kalesi de, Sutaylılar’ın ortadan kalkması ve Erzurum’a kadar hâkim bulunan Orta Anadolu Beyliği Eratnalılar’ın zayıf düşmesi üzerine, buraları da hâkimiyeti altına alır. Bütün bu gelişmeler yaşanırken Karakoyunluların merkezi Erciş’tir.

Bayram Hoca’nın ölümü (1380) üzerine yeğeni Kara Mehmet, Beyliğin başına geçer. XIV. yüzyılın son çeyreğinde Doğu Anadolu, Azerbaycan ve Kuzey Irak’a hâkim olan Karakoyunlular, 789/1387 yılında Timur tehdidi ile karşılaşırlar. Kara Mehmed’in ölümüyle yerine oğlu Kara Yusuf geçer (1389–1420). Batı İran’ı zapt etmiş olan Timur, Doğu Anadolu’nun istilâsına hazırlanır. Karabağ’dan hareket ederek Doğu Anadolu’ya girer. Sonra Muş ovasına gelen Timur, buradaki Türkmen obalarını yağmalar. Oradan Erciş ve Malazgirt’e girer. Timur’un bölgeden çekilmesiyle Karakoyunlu Beyi Kara Yusuf, atalarının yurdu olan Van Gölü çevresine dönerek, Erciş’i tekrar geri alır. Bunu öğrenen Van hâkimi İzzeddin Şir, bölgedeki Timurlu askerlerinin bir kısmıyla beraber Kara Yusuf üzerine yürür. Giriştiği küçük çaplı bir çarpışmada başarılı olamaz ve barış yapılır. Kara Yusuf, Karakoyunlular üzerine sefere çıkan Timurlu hükümdarı Şahruh’la savaşa hazırlandığı sırada Tebriz’in güney doğusundaki Saidabad’da hastalanarak ölür (7 Zilkade 823/13 Kasım 1420). Kara Yusuf’un naaşı, iki gün sonra Erciş’e götürülerek, ata ve dedesinin mezarları yanına gömülür. Ancak, bugün türbesinin yeri dahi bilinmemektedir. Kara Yusuf’un ölümünden sonra Karakoyunlu Beyliğinin başına oğullarından İskender geçer. Karakoyunluların yeni hükümdarı İskender Bey (1420–1438), Akkoyunlu beyi Kara Yülük Osman’ı Kuzey Suriye’de Sincar yakınlarında mağlup eder. Timurlu hükümdarı Şahruh, tekrar bu bölgeye gelerek Van Gölü çevresindeki Ahlat, Adilcevaz ve Erciş kalelerini birer birer teslim alır. İskender Bey’in ölümü (1438) üzerine, Karakoyunlu hükümdarlığını kardeşi Cihan-Şah ele geçirir. Otuz yıla yakın bir süre hükümdarlık yapan Cihan-Şah zamanı (1438–1467), Karakoyunlular’ın en geniş, en güçlü devridir. Cihan-Şah zamanında, Akkoyunlu Beyi Uzun Hasan ve kuvvetleri iki defa Ahlat, Adilcevaz ve Erciş’i basıp yağmalamışlardır.

Akkoyunlular’ın büyüyüp kuvvetlenmeleri ve Uzun Hasan’ın düşmanca davranışları karşısında Cihan-Şah; onlar üzerine sefere hazırlanır. Uzun Hasan, gece vakti düzenlediği âni bir baskınla Cihan-Şah’ı öldürür (11 Kasım 1467-69). Cihan-Şah’ın yerine, oğullarından Hasan Ali, Karakoyunlu tahtına geçer. Ancak Akkoyunlular karşısında tutunamaz ve bir yıl kadar sonra bir çarpışmada öldürülür. (1468). Böylece Karakoyunlular Devleti yıkılır ve bütün toprakları Akkoyunluların hâkimiyetine geçer. Bu münasebetle Van Gölü çevresi de Akkoyunlu ülkesine katılmış olur ve Erciş’in başkentliği sona erer. (1468–1469)

Bütün Doğu Anadolu, Irak, Azerbaycan ve İran’a hâkim olan Karakoyunlulardan günümüze çok az tarihî eser kalabilmiştir.

Van Gölü’nün kuzeyinde yer alan Erciş, Karakoyunluların merkezi idi. Erciş’in merkez olma süresi beyliğin dağılmasına kadar devam eder. (1365-1469) Bu da yaklaşık olarak 100 yıl gibi bir süredir. Ancak bugün Erciş’te iki kümbetten başka Karakoyunlulara ait herhangi bir eser görülmemektedir. Menşei Urartulara kadar giden Erciş kalesi, Karakoyunlular tarafından da kullanılmıştır. Kale, 1841 yılında meydana gelen depremden sonra yükselen Van Gölü sularının altında kalmıştır . Bölgedeki şehir ve kalelere hâkim olan Karakoyunlular, buraların surlarını tamir ve tahkim ederek kullanmışlardır. Fakat buralarda Karakoyunlu hâkimiyeti ve kullanımıyla ilgili kitabelere ve diğer yazılı bilgilere sahip değiliz. Sadece Erciş civarında bulunan iki kümbetin Karakoyunlulara ait olduğu kesinleşmiştir.

Eski Erciş’i anlatan Evliya Çelebi, “Evvelâ mâtakaddem Yûsuf Şâh câmi’in Süleymân Şâh imâr edüp Süleymân Hân câmi’i derler” ifadesiyle, burada Karakoyunlu hükümdarı Kara Yusuf tarafından inşa ettirilen ve Osmanlı hâkimiyetine kadar ayakta kalıp Kanunî Sultan Süleyman tarafından tamir ettirilen bir camiin varlığından bahsetmektedir. Söz konusu camii bu gün Kale ile birlikte Van Gölü suları altında kalmıştır.

Bir müddet Akkoyunlu hâkimiyetin de kalan Erciş, daha sonra 1503 de Şah İsmail’in Akkoyunlu devletini yıkması ile bu defa da Sefavilerin eline geçer.

1514 Çaldıran Zaferi ile Osmanlı Hâkimiyetine giren bölge, Osmanlıların geri çekilmesi ile tekrar Sefavilerin eline geçer. 1534 de Kanunu Sultan Süleyman’ın Irakeyn Seferi ile tekrar Osmanlı toprağına katılır. Bu sefer esnasında Kanunu Sultan Süleyman’ın Eylül 1534 de Erciş Kalesine gelerek bir müddet kaldığı ve kaleyi onardığı bilgiler arasındadır.

1632’de Van, Erciş, Adilcevaz ve Muş’un Osmanlı Ümerası tarafından yönetildiği bilinmektedir. Daha sonra 1653 de Van Beylerbeyliğine bağlı Erciş sancak konumuna getirilir. 1840 daki deprem ve 1841 de göl sularının yükselmesi ile halk kaleyi terk eder. Erciş; Örene, Çelebibağı, Kasımbağı, Gölağzı ve Yukarı Çınarlı gibi yerleşim yerlerine taşınarak burada yeni yerleşim birimi oluşturulur. 1899 tarihli Van Vilayet salnamesinde “Erciş’te 500 hane çok sayıda iş yeri, iki han, iki camii bir ortaokul ve hükümet konağı yer almaktadır” ibaresi geçmektedir. Osmanlı devletinde 1864’de Meslis-i Vala’dan çıkarılan Vilayet nizamnâmesi taşra örgütlenmesini yeni baştan düzenlemiştir. Bu gelişmeler ışığında Erciş 1910 yılında kaza ( ilçe) olmuştur.

1914 de I. Dünya savaşının başlamasından sonra, 1915 tarihinde Ermenilerin yardımı ile Erciş ve çevresi Ruslar tarafından işgal edilir. Rusların işgali sırasında Ermenilerin yerli halka karşı isyanı başlar ve bu isyan kısa sürede çevreye yayılır. İsyan karşısında zamanın kolluk kuvvetleri yetersiz kalarak halkın güvenliğini sağlayamaz. Bu durum karşısında halk bölgeden göç etmeye başlar. Ancak göç oldukça zordur. Yoksul ve hasta olan halkın bir kısmı yolda ölür. Bir kısmı da yollarda Ermeni çeteleri tarafından öldürülür. Göç edemeyen halk (bu göç edemeyenlerin büyük bir kısmı hasta ve yaşlılardır) da yıllardır birlikte yaşadıkları ekmeklerini paylaştıkları Ermeniler tarafından katliama maruz kalır. Halkın evleri iş yerleri yağmalanır, insanlar bir araya toplanıp yakılır, bazen köprüden atılır, hamile bayanların karnı delinir ve vahşi bir şekilde katledilir.

Bunu en iyi şekilde 17.06.1988 yılında Erçiş-Cavuşoğlu Samanlığında yapılan kazıda bulunan katledilen Türklere ait iskeletler açıklamaktadır. Bölgede incelemeler yapmış olan Prof Dr. Metin Özbek olayı şöyle anlatmaktadır: "Çavuşoğlu Samanlığı denilen mevkide bir evin temel hafriyatı yapılırken büyük bir tesadüf eseri bulunan insan iskeletlerini antropolojik açıdan incelemek üzere teslim alıp, Hacettepe Üniversitesi´ndeki laboratuarımıza götürdüm. İncelemeye aldığım iskelet kalıntılarında baş ve gövde kemikleri arasında eşleştirmeye gitmek mümkün olmadı. Bu nedenle birey sayısını sadece kafataslarına göre yaptık ve her kafatasına ayrı bir numara verdik. Daha doğrusu her bireyin ayrı bir antropolojik kimliği oldu. Buluntular arasında 5 kadın ve 4 erkek tespit ettik. Yaş ve cinslerini belirttiğimiz bu iskeletlerin asıl ilginç olan ortak bir yönleri vardı. O da hepsinin kafataslarında kesici aletlerin bıraktığı darbe izlerinin bulunmasıdır. Daha açıkçası işkence ile öldürülmüş olmalarıdır. Kafataslarında bu kadar çok kesme izine rastlanmıştır. Bir erişkinin sol humerus´unda gövde ortasında ve dış tarafta 3 kesme izi vardır. Kemik yanma izi göstermektedir. Bir kadına ait sağ tibia kemiğinde gövde üzerinde ön yüzde derin bir kesme izi yer almaktadır. Bir erkeğe ait sağ tibia´da alt kısma yakın yerde iç tarafta yine oldukça derin bir kesme izi saptadık. Çavuşoğlu Samanlığı´nda (Erciş ilçesi) tesadüfen ortaya çıkan ve üzerinde ayrıntılı antropolojik inceleme yaptığımız iskeletlerin Türklere ait olduğu ve çoğunluğu genç olan insanların bir kısmının yakılmış, bir kısmının da işkenceyle öldürülmüş olduğunu tespit ettik.” Bu iskeletler şuan Van Arkeoloji Müzesinde teşhir edilmektedir.

1917 de Rusya’nın I. Dünya Savaşından çekilmesiyle birlikte silahlarının bir kısmını Ermenilere bırakır. Ermeniler de katliamlarına devam ederler. Katliamların zirveye çıktığı noktada silahlı kuvvetlerimiz doğu illerini düşman işgalinden kurtarmak için harekete geçer. Ali İhsan Paşa komutasındaki 4. Kolordu birlikleri 1 Nisan 1918’de Erciş, Ermeni işgalinden kurtarılır . İlçede sayıca az kalan perişan haldeki Ercişlilerin yaraları sarılır ve göç edenler de yavaş yavaş memleketlerine dönerler. 29 Ekim 1923’te Cumhuriyetin ilen edilmesiyle derin bir nefes alan Erciş‘te imar faaliyetlerine başlanır. 1923 de Belediye kurulur. Eğitim sorunlarını çözmek için 1925 de bu günkü Atatürk İlköğretim Okulunun Tarihi binası Atatürk İlkokulu olarak açılır.

Bu gün ise Erciş; sevginin, barışın ve kardeşliğin egemen olduğu, tarihi dokusuyla modern kent özelliklerinin bir arada yaşandığı, bölgenin tarım, ticaret, eğitim ve sağlık merkezi konumunda olan nüfusuyla da bölgenin en büyük ilçesi olma özelliğine sahiptir.

Coğrafyası

Erciş’in Coğrafi Durumu 
 
Erciş bölgedeki il ve ilçelere göre daha iyi bir coğrafi konuma sahiptir. Çok fazla sıcak ya da çok fazla soğuk değildir.  Bu ılımlı hava gerek toprak ürünleri yönünden gerekse halkın çalışması yönünden bir avantaj sayılabilir. Yakın çevresindeki ilçeler ile kıyaslanacak olursa Erciş şanslı sayılabilir. Etrafının tepelerle çevrili oluşu güney sahillerinin Van Gölü ile uzanmış olması vadi özelliğinde bulunan Erciş'e coğrafi bir özellik kazandırmıştır. Geniş düzlükler halinde bulunan arazinin bol sulak olması, çok sayıda çayların ve derelerin bulunması ve sahilde kurulmuş olması da yine coğrafyasını olumlu yönde etkilemiştir. Yani Ağrı, Erzurum, Muş, Bitlis gibi illerin ve Türkiye-İran transit yol merkezinde bulunması, ilçenin büyük ticaret merkezi olmasına vesile olmaktadır. Yeraltı ve yerüstü zenginlikleri yanında arazi dağılımı da yararlı bir vaziyettedir.
 
 

Erciş’in Dağları ve Tepeleri

 Bölgenin büyük bir özelliği de dağlık olmasıdır. Erciş'te arazi incelendiğinde birçok dağlar göze çarpar. Bazı volkanik dağların olması nedeniyle de çok sayıda tepeler ve yükseltiler görülür. Ama ilçe merkezinden görülebilecek kadar ilçeye yakın dağ silsilesine rastlanmaz. Doğu ve Kuzey kesimleri tepeler ile çevrilidir. Mevcut dağ ve tepeler şunlardır. Azizan Dağları 3304 m. Köseveli Dağı 2613 m., Miladireji Dağı 2611 m,, Zırnakol Tepesi 1889 m., Ziyaret Tepesi 2642 m.dir. Ayrıca Aladağ Esrük ve Tendürek dağları uzantıları ile Grekol, Madavant ve Kızılkaya tepeleri de ilçeyi çevreleyen yükseltilerdir.
 
  
Erciş’in Ovaları ve Yaylaları  
 
İlçede ova ve yaylalar (Platolar) büyük yer tutar. Bu düzlüklerin önemi de büyüktür. Tarım ve hayvancılıkla uğraşanlar için bu tür araziye büyük ihtiyaç vardır. Topraklarımızın yaklaşık %22'sini bu şekiller ihtiva eder. Çimenköy Ovası, Devzer Ovası, Meydan Ovası, Pay Ovası, Meydanok Yaylaları başlıca yayla ve ovalarındandır.
 
 
 
Erciş’in Akarsuları  
 
Erciş'te bulunan akarsu sayısı fazladır. Bu suların hemen tamamı Van gölüne dökülür. Bu sulardan azami ölçüde faydalanılır. Bu sular ilkbahar aylarında taşar ve bazen ovaya zarar verir. Bunun için çeşitli kanallar ve büyükçe bir baraj yapılarak bu tehlikeler önlenmiştir. Bu sularda Nisan, Mayıs aylarında inci kefalı, kış aylarında Sazan türü balıklar da avlanmaktadır. İlçenin en büyük kaynağı Zilan Deresidir. Bu çay ilçenin kuzeyinde Zeylan Deresi'nden geçer ve Van Gölü'ne dökülür. Bu çayı Aladağ' dan inen sular ile Hacıdere Deresi besler. Bu su üzerine kurulan Koç Köprü Barajı ilçenin kaderini değiştirecektir. Deli Çay, Hargomi Çayı, İncesu, İrşat Çayı, Örene Çayı, Sıcak Dere ve Amos Deresi gibi sular mevcuttur. Birbirinin kolları durumunda olan bu sular daha çok parçalara ayrılarak ovayı sular.

Erciş’in Barajları 
  
Bir memleket için barajın önemi elbette ki tartışılamaz. Erciş'in de ilk ve büyük barajı olan Koçköprü Barajı ilçe tarımına büyük ölçüde katkıda bulunmaktadır. Ayrıca Morgedik Barajı'nın da ihalesi yapılmıştır. Barajın genel karakteristik özellikleri şöyledir. Göl hacmi 86 mil.m3, su depolama alanı (drenaj) 700 km2, gövde dolgusu 2 mil.m3 , gövde uzunluğu 645 m., sulama alanı 12.000 hektar, elektrik üretimi 8500 KW ve ayrıca Pay Barajı'nın da yapılması beklenmektedir.

Mahalleler

Abdalmezrası Mahallesi

Adnan Menderes Mahallesi

Ağaçören Mahallesi

Ağırkaya Mahallesi

Akbaş Mahallesi

Akçayuva Mahallesi

Aksakal Mahallesi

Alkanat Mahallesi

Aşağıakçagedik Mahallesi

Aşağıçökek Mahallesi

Aşağıgöze Mahallesi

Aşağıışıklı Mahallesi

Aşağıkozluca Mahallesi

Bayramlı Mahallesi

Beyazıt Mahallesi

Bozyaka Mahallesi

Bucakönü Mahallesi

Camiikebir Mahallesi

Çakırbey Mahallesi

Çatakdibi Mahallesi

Çataltepe Mahallesi

Çelebibağı Mahallesi

Çetintaş Mahallesi

Çınarlı Mahallesi

Çimen Mahallesi

Çobandüzü Mahallesi

Çubuklu Mahallesi

Deliçay Mahallesi

Derekent Mahallesi

Derimevi Mahallesi

Dinlence Mahallesi

Doğancı Mahallesi

Doluca Mahallesi

Duracak Mahallesi

Düvenci Mahallesi

Ekiciler Mahallesi

Ergücü Mahallesi

Evbeyli Mahallesi

Gedikdibi Mahallesi

Gergili Mahallesi

Gökoğlan Mahallesi

Gölağzı Mahallesi

Görüşlü Mahallesi

Gözütok Mahallesi

Gültepe Mahallesi

Gümüşoluk Mahallesi

Hacıkaş Mahallesi

Hasanabdal Mahallesi

Haydarbey Mahallesi

Hocaali Mahallesi

İkizçalı Mahallesi

İşbaşı Mahallesi

Kadirasker Mahallesi

Karatavuk Mahallesi

Kardoğan Mahallesi

Karlıyayla Mahallesi

Kasımbağı Mahallesi

Kayaboyun Mahallesi

Kekiksırtı Mahallesi

Keklikova Mahallesi

Kırkdeğirmen Mahallesi

Kırkpınar Mahallesi

Kışla Mahallesi

Kızılören Mahallesi

Kocapınar Mahallesi

Koçköprü Mahallesi

Köycük Mahallesi

Latifiye Mahallesi

Mağara Mahallesi

Nişancı Mahallesi

Ortayayla Mahallesi

Oyalı Mahallesi

Örene Mahallesi

Payköy Mahallesi

Pınarlı Mahallesi

Sabanbüken Mahallesi

Sahil Kent Mahallesi

Salihiye Mahallesi

Salmanağa Mahallesi

Söğütlü Mahallesi

Şehirpazar Mahallesi

Şerefli Mahallesi

Taşevler Mahallesi

Taşkapı Mahallesi

Taşlıçay Mahallesi

Tekevler Mahallesi

Tekler Mahallesi

Topraklı Mahallesi

Ulupamir Mahallesi

Uncular Mahallesi

Vanyolu Mahallesi

Yalındam Mahallesi

Yankıtepe Mahallesi

Yeşilova Mahallesi

Yetişen Mahallesi

Yılanlı Mahallesi

Yoldere Mahallesi

Yöreli Mahallesi

Yukarıakçagedik Mahallesi

Yukarıışıklı Mahallesi

Yünören Mahallesi

Ekonomi

 

Erciş. Van Gölü'nden 5 km içeride, 25 metre yükseklikte kurulmuş olan Erciş'in Van'a uzaklığı ise 100 kilometredir.

2 beldesi, 12 mahallesi, 86 mahallesi ve 36 mezrası bulunmaktadır. Bugün de çevre il ve ilçelerden yoğun şekilde göç almaktadır.

13. yüzyılda ünlü ticaret yolunun geçtiği Erciş'in bugün doğunun batıya açılan kapısı olması buraya ayrı bir önem kazandırmıştır. İran'dan Ortadoğu ülkelerine giden transit yol buradan geçmektedir. Erciş-Ağrı , Erciş-Bitlis ve Erciş-Van karayoluyla yurdumuzun her tarafından gidilmektedir

Erciş Ovası, Van Gölü kıyılarının en geniş ovalarından biridir. Ova, geniş vadiler boyunca içerilere sokulmuştur. Zilan Deresi'nin geçtiği yerlere "Hatun Çukurovası", üzerinde Erciş ilçesinin bulunduğu düzlüğe de "Suluova" adı verilmektedir. Ayrıca bol otlu ve sulu birçok ova ve yaylası bulunmaktadır. Belli başlı akarsuları, ovayı kuzeyden güneye geçen zilan deresi, Deliçay, İrşad Çayı ve Yekmal Çayı'dır.

Kuzeyinde Aladağ ve Tendürek, İlçeye yaklaştıkça Meydan Dağı, Gürgür, Baba Dağı, Zurnaki Tepe, hemen devamında Grekor ve Kızılkaya Tepeleri ilçeye hakim yükseltilerdir 1841 yılında Van Gölü sularının tekrar alçalıp yükselmesi sonucu Erciş halkı, eski yerleşim yerleri olan Erciş Kalesi ve civarını terkederek Yukarı Çınarlı, Gölağzı, Kasımbağı, Alkanat ve Çelebibağı'na, idare merkezi de bugünkü erciş'in kurulduğu 15-20 hanelik bir köy olan Eganis (Akans) adı verilen yere taşınmış ve burası Erciş adını almıştır. 1910 yılında ilçe olmuş, 18 Mayıs 1915 'te Rus ve Ermeni işbirliği ile işgal edilmiş ve 1 Nisan 1918 de de kurtarılmıştır.

Tarihte Arzaşkun, Arsissa, Argişti Khinili, Arciş, Ardişi, Eganis, Erdiş şeklinde geçen ilçenin adını, Urartu Krallarından II. Arsissa veya bu topraklar üzerinde kurulduğu belirtilen Arsissa veya Arzaşkun adlı şehirlerden aldığı tahmin edilmektedir. Bugün Erciş'te birçok tarihi eser ve yer bulunmaktadır. İlçenin Çelebibağı beldesinde Tunç Çağından günümüze kadar kullanılan ve üzerinde Urartular'a Selçuklular'a Osmanlılar'a, Celayirlilere ve karakoyunlular'a ait değişik örneklerin bulunduğu mezarlığı, Van Bitlis ve Ağrı yol güzergahlarında bulunan Karakoyunlular'a ait Kadem Paşa Hatun, Zortul ve Akçayuva Kübmetleri, Osmanlı-İran savaşlarında büyük önem kazanan ve şu anda Van gölü suları içerisinde sadece iki yıkık bedeni kalan Erciş Kalesi, ilçenin hemen kuzeyinde Urartular'dan kaldığı belirtilen Zernaki şehir kalıntısı sadece birkaçıdır.

Erciş, 1365-1469 arasında Doğu Anadolu ve Irak ve İran'a egemen olan Azeri Türkmen Karakoyunlu Devleti'nin başkentliğini de yapmıştır.

Doğu Anadolu bölgesinin Tatvan'la birlikte en gelişmiş ve düzenli ilçesidir. Ticaret hayatı güçlüdür fakat özellikle kükürt gibi doğal ürünlerini işleyecek bir orta boy sanayiden yoksundur. Şehrin önemli geçim kaynaklarının başında Erciş Şeker Fabrikası gelmektedir. Ayrıca Van Gölü havzasındaki ilçe belediyeler içerisinde ekonomik gelişme itibariyle ilk sıradadır. Kültürel havza itibariyle ise, Van kentinden çok Ahlat veAdilcevaz kuzey Van Gölü hattına daha yakındır. Bu yönüyle Van ve Erzurum arasındaki kültürel geçiş bölgesi özelliği gösterir. Folklorik öğeleri daha çok Bitlis havzasının karakterini gösterir. Bölgesinin demografik ve ekonomik çekim merkezidir. Doğal güzellikleri itibariyle Ahlat'tan sonra ayrıcalıklı bir yere sahiptir. Şehrin Osmanlı dönemindeki mahalle düzeni korunmakla beraber daha sonraki yıllarda yüksek katlı yapılaşmaların artmasıyla otantik görünümünü kaybetmiştir. Van Gölü kıyıları da aynı ekolojik sorunla yüz yüzedir. Korunması ve doğal özellikleri geliştirilmesi gereken bir mahalledir.

 

 

Bu haber toplam 1861 defa okunmuştur
Bu habere henüz yorum eklenmemiştir.
Diğer Haberler
  • ANKARA TEMİZLİK ŞİRKETİ02 Ekim 2018 Salı 20:57
  • Süper Lig Maçları Canlı Skor27 Eylül 2018 Perşembe 18:46
  • Paykasa İle Ödemelerde Kolaylıkları Yaşayın15 Eylül 2018 Cumartesi 04:33
  • SON DAKİKA HABERLERİ12 Temmuz 2018 Perşembe 23:11
  • İstanbul Tufan Tesisat Firması09 Haziran 2018 Cumartesi 00:27
  • Hizan İçme Suyu Hattındaki Arıza Giderildi20 Aralık 2017 Çarşamba 14:40
  • Van'da peşpeşe depremler korkuttu!13 Aralık 2016 Salı 09:07
  • Van Büyükşehir Belediyesi'ne kayyum atandı17 Kasım 2016 Perşembe 10:09
  • Bekir Kaya gözaltına alındı!17 Kasım 2016 Perşembe 09:39
  • Şırnak'ta PKK'ya büyük darbe16 Kasım 2016 Çarşamba 11:51
  • GÜNCEL
    ANKET
    Hükümetin bölge için son aylardaki politikasından memnun musunuz?
    Tüm Hakları Saklıdır © 2006 Siirt Haber Ajansı | İzinsiz ve kaynak gösterilmeden yayınlanamaz.
    Tel : 0 541 941 04 68 | Haber Sistemi: CM Bilişim